wolna strefa - serwis tańca [strona główna]free zone - dance service [home page]


© serwis tańca

działy serwisu tańca:

najnowsze wiadomości

recenzje serwisu tańca

wywiady serwisu tańca

teksty serwisu tańca

galeria fotografii tanecznej

forum dyskusyjne

promocja tańca współczesnego:

katalog tańca - katalog polskich teatrów tańca współczesnego

międzynarodowy dzień tańca - serwis informacyjny

impresariat tańca - organizacja spektakli tańca współczesnego

działalność wolnej strefy:

fabryka tańca - program patronatów prasowych i tanecznych produkcji teatralnych wolnej strefy

republika tańca - projekt prezentacyjny wolnej strefy

anex solo festival - festiwal solistów tańca współczesnego

strefa tańca - miesięcznik o tańcu współczesnym

dodatkowe informacje:

wolna strefa - podstawowe informacje o stowarzyszeniu i jego działalności

serwis tańca - wyniki oglądalności, możliwości promocyjne, reklama, historia, współpracownicy

kontakt z wolną strefą
kontakt z serwisem tańca

wolna strefa - serwis tańca: Witamy w pierwszym w Polsce serwisie tańca i centrum informacji o tańcu współczesnym. Nasza strona działa od 2000 roku i jest największym internetowym kompendium wiedzy o polskich teatrach tańca.

Szukamy współpracowników, recenzentów, dziennikarzy zajmujących się tańcem współczesnym. Recenzje, zapowiedzi, informacje prosimy przysyłać na adres: serwistanca@poczta.onet.pl

Obejmujemy ciekawe imprezy teatralne i związane z tańcem współczesnym patronatem prasowym, oferujemy reklamy w serwisie tańca, organizujemy spektakle teatrów tańca - zainteresowanych prosimy o kontakt pod adresem: wolnastrefa@poczta.onet.pl



wolna strefa - serwis tańca
archiwum wiadomości
kwiecień 2007 [pełna wersja informacji z serwisu tańca]


Strefa Budowy - Minifestiwal Teatr Taniec Performance

[19.04.2007] Teatr Druga Strefa w dniach 19 - 20 kwietnia organizuje kolejną edycję minifestiwalu Strefa Budowy. Ten minifestiwal jest miejscem gdzie spotykają się twórcy poszukujący nowych form wyrazu i ekspresji.

W tym roku gośćmi będą Anna Piotrowska - tancerka, choreograf, założycielka Teatru Tańca Dystans - obecnie mufmi teatr tańca (Warszawa), która zaprezentuje cztery projekty oraz znany ze swych ekscentrycznych spektakli Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz - tancerz, choreograf i założyciel teatru Patrz Mi Na Usta (Berlin), który pokaże w Warszawie swój najnowszy projekt "Live Act".

Wieczór - Anna Piotrowska

19 kwietnia, godz. 20.00
"misja_ka"
premiera: sierpień 2005 r., Warszawa
kreacja i wykonanie: Anna Piotrowska
czas: 12 minut

Kobieta z miską wykrzywia swoją twarz w nieprzyjemnym, przerysowanym grymasie. Spogląda na widownię wyzywająco - a może z wyrzutem? Ubrana w sukienkę w kwiatki, obok swego naczynia wygląda jak oderwana od prac domowych "house-wife". To bohaterka solowego spektaklu Anny Piotrowskiej misja_ka. Tancerka konsekwentnie kreuje sceniczną postać frustratki, osoby zgorzkniałej i jakby "szarpiącej" się z życiem. Właśnie poszarpane, urywane ruchy rozpoczynają solo. Towarzysząca wykonawczyni zwyczajna miska jest dla niej podstawowym punktem odniesienia, partnerem w scenicznej samotności i uniwersalnym rekwizytem, przy użyciu którego stworzy wiele pomysłowych sekwencji-obrazów.
Witold Mrozek, nowytaniec.pl

"Gemini"
premiera: styczeń 2006 r., Budapeszt
kreacja i wykonanie: Anna Piotrowska i Patrycja Dońska-Piotrowska
czas: 12 minut

W fizycznym przedstawieniu "Gemini", choreografki wykreowały silny teatralny portret dwóch kobiet związanych razem w prawie nierozerwalnej relacji. Obie na scenie uwodzą publiczność pięknym fizycznym dialogiem, w którym podtrzymujące ruchy mogą kreować harmonię i dystans w bardzo zaskakujący sposób. Ich współpraca nigdy nie jest przewidywalna, ich bycie razem jest zawsze na poziome dobrze zrównoważonego związku. Tworzą bardzo specyficzny język, aby opowiedzieć światu o nieustających stałych zmaganiach i buntach bliźniąt. Nigdy nie tracą kontaktu z fizyczną przestrzenią i z publicznością.
Ide van Heiningen, Marta Trpisovska, Mándy Ildikó, Fenyves Márk

"Cafe Klatschen"
premiera: 13 kwietnia 2007 r., Warszawa
kreacja i wykonanie: Anna Piotrowska
muzyka: Aleksandra Gryka

"Cafe Klatschen" - tak nazywały się po wojnie spotkania głównie kobiet z kręgów „inteligencji wiejskiej”. Spotkania towarzyskie, na których omawiano bieżące sprawy, plotkowano i bawiono się wspólnie...

Akcja - mała dziwka wisząca w szafie, schowana w magiczny czarny garnitur, nie mający dna w kieszeni. Urywa guziki, jest głodna. Głodna dziecięcej miłości. Wiary w siebie poprzez ludzi. Nudzi ją życie. Fruwa myślami, nie wie, co ze sobą zrobić. Oddaje swoje ciało, to jej inwestycja. Inwestycja w obolałą przyszłość, która zostanie wymazana po śmierci. Wydawać się jej będzie, że i tak była facetem. Swoim osobistym, zaufanym alfonsem. Lgnie do niego, jak to tatusia, którego darzy bezgranicznym zaufaniem.

Monotonia życia, proza życia. Ale, czy marzenia też nie są monotonne. Czy ciągłe pragnienie nie zabija marzenia? Czy ucieczka przed rzeczywistością uratuje duszę niewiernej, pogubionej istoty. Istoty skazanej na dawanie przyjemności i miłości. Daje wszystkim radość, oddaje siebie, a nienawidzi i nie szanuje swojej twarzy, swojego obłędnego umysłu, swojego brzucha i swoich skroni.
Anna Piotrowska, 5 stycznia 2007 r., godz. 02.09

"moja twarz_moja śmierć"
premiera: 13 kwietnia 2007 r., Warszawa
reżyseria i choreografia: Anna Piotrowska
kreacja i wykonanie: Patrycja Dońska, Weronika Pelczyńska
muzyka: Cbass&Mikobene

Patrzę na moją twarz. Widzę śmierć. Śmierć mojej twarzy i śmierć w mojej twarzy. Śmierć mojego ciała? Moich wnętrzności? Stoję nad mym ciałem, pochylona, zgarbiona, zadziwiona. Zadziwiona pięknością, która jednocześnie zmienia się w brzydotę. Brzydotę życia, kruchości i małości. Malutki, drobniutki człowieczek, nie potrafiący żyć bez miłości.

Śmierć, moja śmierć. Co tak patrzysz? Nie poznajesz siebie w swojej twarzy? Oddycham. Tak Ja, czyli Ty. Jednocześnie ciało i dusza. Kto jest mocniejszy, kto przetrwa. Przecież nie Ja, to Ty. Razem jest niemożliwe, nierealne, takie banalne. A jednak zewnętrzne zmaga się z wewnętrznym. Wydaje się, że wewnętrzne jest silniejsze. Ma większą siłę i jest Bogiem. Jest przede wszystkim niewidzialne. I to jest jego moc. A zewnętrzne? Widać, owocuje, starzeje się, umiera, cieszy się, głupio się uśmiecha. Czy mózg jest wnętrzem czy zewnętrznością? Wyjdź i stań obok. Spójrz na swoją twarz. Śmiej się z niej, płacz i skacz. Nie masz słów? Wypraw jej pogrzeb, say goodbye to your face. Smile again, do not cry.
Anna Piotrowska, 31 grudnia 2006 r.

Wieczór - Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz

20 kwietnia, godz. 20.00
"Live Act"
Krzysztof "Leon" Dziemaszkiewicz

Krzysztof Leon Dziemaszkiewicz jest choreografem, performerem, tancerzem. Główny nacisk w pracy kładzie na prawdę przekazu i autentyczność przeżyć scenicznych. Przez lata związany z gdańskim Teatrem Ekspresji w 1996 roku zakłada swój Teatr Patrz Mi Na Usta. Jednakże dopiero w 2003 roku po powrocie z Niemiec (współpraca z Teatrem Moving M-3, niezależne projekty, głównie w Berlinie) jego autorski i niezależny teatr zaczyna aktywnie funkcjonować. Transgeniczna, trans-seksualna praca Dziemaszkiewicza ma na celu łączenie przeciwieństw, stawianie pytań o granice pomiędzy zwierzęcością, a człowieczeństwem czy boskością. Jego teatr sięga do przeczuć, instynktów, emocji. Otwiera bezgraniczność umysłu, a co za tym idzie zgadza się na odmienność, na heterogeniczność świata. Jednocześnie buntuje sie przeciwko dyktatowi ideologii. Nadrzędną zasada jest szczerość. Często używana nagość jest manifestacja radości, naturalności, spontaniczności. Bezkompromisowość wobec ograniczeń społecznych tworzy jedyny niepowtarzalny język wypowiedzi artystycznej. Twórca jest tym, kim sam chce siebie stworzyć, w imię wolności każdej jednostki ludzkiej.

"Live Act" to solowy projekt podsumowujący dotychczasowe poszukiwania artysty, obejmujące doświadczenia wielu lat życia. Spektakl dedykowany jest Matce artysty jako akt wdzięczności i szacunku. "Live Act" to bardzo organiczne i pierwotne działanie, w którym autor stara się dotrzeć do każdego widza z osobna. Porusza najgłębsze struny wydające dźwięki, których często nie oczekujemy. Jest to najbardziej osobiste wyznanie artysty spośród dotychczasowych realizacji.
fragment eseju Grzegorza Welizarowicza o pracy Krzysztofa Leona Dziemaszkiewicza


PRAWA AUTORSKIE:
1. tekst: © opracowanie materiałów promocyjnych organizatora i /lub/ wykonawcy: serwis tańca
2. zdjęcia: © brak publikacji

1. kopiowanie i przetwarzanie tekstu opublikowanych powyżej informacji: dozwolone z podaniem źródła
Dalsze publikacje muszą posiadać adnotację: "źródło: wolna strefa - serwis tańca", lub "źródło: www.wolnastrefa.republika.pl".

2. kopiowanie zdjęć ilustrujących opublikowane powyżej informacje: zabronione

Prosimy nie łamać praw autorskich.

więcej o prawach autorskich --->>>


~~~~~   powrót do strony głównej serwisu tańca


główna     serwis tańca


odkryć strony od 20.10.2000

wolna strefa - serwis tańca: taniec współczesny, taniec nowoczesny, modern dance, festiwale tańca, teatry tańca, warsztaty tańca współczesnego, katalog tańca

© wolf
wszystkie prawa zastrzeżone